Legginsy i getry damskie — świąteczne, sport, formujące

Legginsy i getry damskie różnią się nie tylko kolorem, wzorem i długością, lecz przede wszystkim konstrukcją, składem materiału, stopniem elastyczności oraz przeznaczeniem. Jak informuje ŚwiatSkarpet.pl na podstawie przepisów Unii Europejskiej i dokumentacji organizacji certyfikujących tekstylia, przed zakupem należy sprawdzić oznaczenie włókien, rozmiar, nieprzezroczystość materiału, rodzaj pasa oraz zalecenia dotyczące pielęgnacji.

Modele świąteczne służą głównie jako element sezonowej stylizacji, legginsy sportowe powinny pozostawać stabilne podczas ruchu, natomiast legginsy formujące wykorzystują mocniej dopasowane strefy materiału.

Nazwa kategorii nie wystarcza jednak do oceny konkretnego produktu. Kluczowe informacje powinny znajdować się w opisie, tabeli rozmiarów i na metce.

Legginsy a getry damskie — czym różnią się te produkty

W języku handlowym określenia „legginsy” i „getry” bywają stosowane zamiennie. Najczęściej odnoszą się do elastycznych spodni przylegających do nóg, ale słowo „getry” może także oznaczać ocieplacze zakładane na łydki lub nogawki bez części obejmującej stopę i biodra. Dlatego podczas zakupów internetowych trzeba kierować się zdjęciami, opisem konstrukcji oraz wymiarami, a nie samą nazwą produktu.

Typowe legginsy damskie mają pełny pas i dwie nogawki. Dostępne są modele:

• długie, sięgające do kostek;
• o długości 7/8 lub capri;
• ze stopką albo paskiem pod piętę;
• ocieplane od wewnątrz;
• bezszwowe lub uszyte z kilku paneli;
• z kieszeniami, sznurkiem lub pasem o podwyższonym stanie.

Wysoki stan może zwiększać powierzchnię podtrzymującą okolice brzucha, ale jego rzeczywiste działanie zależy od szerokości pasa, elastyczności dzianiny i dopasowania rozmiaru. Zbyt luźny model będzie się przesuwał, natomiast za ciasny może rolować się w talii, ograniczać swobodę ruchu albo nadmiernie uciskać skórę.

Legginsy świąteczne — wzór nie powinien przesłaniać jakości

Legginsy świąteczne rozpoznaje się przede wszystkim po sezonowych motywach: płatkach śniegu, reniferach, choinkach, ornamentach skandynawskich lub zestawieniach czerwieni, zieleni i bieli. Mogą być wykorzystywane jako domowa odzież, część stroju na nieformalne spotkanie albo element zimowej stylizacji.

Przy zakupie warto jednak sprawdzić, w jaki sposób wykonano nadruk. Grafika nanoszona na rozciągliwą dzianinę może zmieniać wygląd po założeniu produktu. W miejscach najmocniej naprężonych wzór może się rozszerzać, a materiał tracić pierwotne krycie. Najlepszym testem jest delikatne rozciągnięcie tkaniny pod światło, bez szarpania i deformowania szwów.

W modelach przeznaczonych na zimę istotna jest również informacja o ociepleniu. Określenia takie jak „termiczne”, „zimowe” czy „z meszkiem” nie opisują jednego, prawnie ustalonego poziomu izolacji. Trzeba sprawdzić skład, gramaturę — jeżeli została podana — oraz zdjęcie wewnętrznej strony materiału.

Przed zakupem legginsów świątecznych należy zweryfikować:

• czy wzór jest nadrukowany, tkany lub wykonany jako żakard;
• czy materiał pozostaje nieprzezroczysty po rozciągnięciu;
• czy opis wskazuje na obecność ocieplenia;
• czy tabela podaje wymiary produktu, czy wyłącznie obwody sylwetki;
• czy zalecane jest pranie na lewej stronie.

Nadruki mogą wymagać łagodniejszego prania niż jednobarwna dzianina. Należy stosować instrukcje producenta umieszczone na metce, ponieważ temperatura i sposób suszenia zależą od użytych włókien, barwników oraz technologii wykończenia.

Legginsy sportowe — liczy się stabilność podczas ruchu

Legginsy sportowe powinny być dobierane do konkretnej aktywności. Inne obciążenia powstają podczas biegania, inne w czasie jazdy na rowerze, treningu siłowego, jogi czy ćwiczeń wykonywanych na macie. Model sprawdzający się podczas spokojnego spaceru nie musi pozostać stabilny podczas przysiadów i dynamicznych zmian pozycji.

W odzieży treningowej często wykorzystuje się mieszanki włókien syntetycznych z elastanem. Poliamid lub poliester tworzą zasadniczą strukturę dzianiny, a elastan odpowiada za rozciągliwość i powrót materiału do pierwotnego kształtu. Sam procent elastanu nie określa jednak całej jakości produktu. Znaczenie mają również gęstość splotu, grubość przędzy, konstrukcja paneli i sposób wykonania szwów.

Przed treningiem warto wykonać kilka prostych prób:

1. Zrobić przysiad przed lustrem i sprawdzić krycie materiału.
2. Unieść kolana oraz wykonać skłon, kontrolując, czy pas się nie zsuwa.
3. Sprawdzić, czy szwy nie uciskają pachwin i tylnej części kolan.
4. Włożyć telefon do kieszeni i ocenić, czy nie powoduje przechylania pasa.
5. Zwrócić uwagę, czy materiał wraca do pierwotnego kształtu po rozciągnięciu.

Prześwitywanie podczas przysiadu nie zawsze jest widoczne w pozycji stojącej. Dlatego nieprzezroczystość należy oceniać przy napiętym materiale i w dobrym oświetleniu.

W modelach do biegania praktyczne mogą być elementy odblaskowe oraz kieszeń zamykana w sposób ograniczający wypadnięcie kluczy lub telefonu. Legginsy na siłownię powinny natomiast pozwalać na pełny zakres ruchu bez zsuwania się pasa. Do spokojniejszych ćwiczeń wiele osób wybiera bardziej miękką dzianinę, ale również w tym przypadku produkt nie powinien marszczyć się za kolanami ani przesuwać podczas zmiany pozycji.

Legginsy formujące — czego można oczekiwać

Legginsy formujące są projektowane tak, aby mocniej przylegały do wybranych obszarów sylwetki. Mogą mieć szeroki pas, podwójną warstwę materiału, gęstszy splot lub strefy o różnym poziomie elastyczności. Efekt dotyczy przede wszystkim wyglądu ubranej sylwetki i sposobu układania się materiału.

Określenia „modelujące”, „wyszczuplające”, „push-up” lub „kompresyjne” nie powinny być automatycznie uznawane za równoważne. Legginsy modelujące są kategorią odzieżową, natomiast wyroby medyczne o stopniowanej kompresji podlegają odrębnym wymaganiom i powinny mieć jasno określone przeznaczenie. Zwykłych legginsów formujących nie należy traktować jako zamiennika produktu zaleconego przez lekarza.

Przy wyborze należy zwrócić uwagę na:

• szerokość i sztywność pasa;
• rozmieszczenie szwów oraz paneli;
• obecność silikonowych elementów stabilizujących;
• poziom rozciągliwości w talii i udach;
• zgodność wymiarów z tabelą producenta;
• przeznaczenie wskazane w opisie produktu.

Mocniejszy ucisk nie oznacza automatycznie lepszego dopasowania. Jeśli pas zawija się, pozostawia głębokie ślady, utrudnia swobodne oddychanie lub powoduje drętwienie, należy zmienić rozmiar albo konstrukcję produktu.

Skład materiału na metce — czego wymaga prawo UE

Produkty tekstylne sprzedawane na rynku Unii Europejskiej muszą posiadać oznaczenie składu włókien. Zasady reguluje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1007/2011. Informacje mają umożliwiać konsumentowi ustalenie, z jakich włókien wykonano produkt.

„Every textile product must be labelled or marked to show its fibre composition” — wskazuje oficjalny portal Unii Europejskiej Your Europe w informacji dotyczącej oznakowania produktów tekstylnych.

Skład powinien być podany przy użyciu nazw włókien przewidzianych w przepisach. Informacja musi być czytelna i trwale powiązana z produktem. W przypadku sprzedaży internetowej skład powinien być dostępny dla klienta przed zakupem, z wyjątkiem sytuacji szczegółowo określonych w regulacjach.

Polski Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów podkreśla, że skład surowcowy jest podstawowym parametrem produktu włókienniczego. Kontrole Inspekcji Handlowej obejmują zarówno prawidłowość oznakowania, jak i zgodność rzeczywistego składu z deklaracją producenta.

„Skład surowcowy jest podstawowym parametrem charakteryzującym produkty włókiennicze” — wskazano w informacji Inspekcji Handlowej opublikowanej przez UOKiK.

W praktyce klient powinien znaleźć procentowy udział poszczególnych włókien, na przykład poliamidu i elastanu albo bawełny, poliestru i elastanu. Informacje marketingowe typu „miękki materiał”, „elastyczna tkanina” lub „wysoka jakość” nie zastępują prawidłowego oznaczenia składu.

Co oznaczają certyfikaty OEKO-TEX i GOTS

Jednym z rozpoznawalnych oznaczeń tekstylnych jest OEKO-TEX STANDARD 100. Organizacja wyjaśnia, że certyfikat dotyczy wyrobów zbadanych pod kątem substancji szkodliwych — od przędzy po gotowy produkt. Certyfikowane są poszczególne elementy wyrobu, a nie jedynie główny materiał.

„OEKO-TEX STANDARD 100 is a label for textiles tested for harmful substances” — podaje organizacja OEKO-TEX w oficjalnym opisie standardu.

Numer certyfikatu można sprawdzić w oficjalnej usłudze OEKO-TEX Label Check. Sam napis „OEKO-TEX” w opisie sklepu nie daje jeszcze możliwości zweryfikowania oznaczenia; potrzebny jest numer etykiety lub certyfikatu.

GOTS, czyli Global Organic Textile Standard, dotyczy tekstyliów wykonanych z certyfikowanych włókien organicznych oraz obejmuje wymagania środowiskowe i społeczne w łańcuchu przetwarzania. Certyfikat może być istotny zwłaszcza przy modelach zawierających bawełnę organiczną, ale również w tym przypadku należy sprawdzić oznaczenie konkretnego produktu, a nie tylko ogólną deklarację marki.

Jak dobrać rozmiar legginsów damskich

Rozmiaru nie należy wybierać wyłącznie na podstawie oznaczenia S, M, L lub XL. Tabele poszczególnych producentów mogą opierać się na innych zakresach obwodu talii i bioder. Najbezpieczniej zmierzyć sylwetkę miękką taśmą krawiecką i porównać wyniki z tabelą przypisaną do konkretnego produktu.

Obwód talii mierzy się w miejscu wskazanym przez producenta, zwykle bez ściskania brzucha. Obwód bioder powinien obejmować ich najszerszą część. Przy wyborze długości trzeba uwzględnić wzrost, długość nogawki po wewnętrznej stronie oraz informację, czy model ma standardową, skróconą lub przedłużoną konstrukcję.

Jeżeli wymiary znajdują się na granicy dwóch rozmiarów, decyzja powinna uwzględniać przeznaczenie legginsów i zalecenie producenta. W przypadku mocno dopasowanego modelu formującego zakup mniejszego rozmiaru może zwiększyć ryzyko rolowania pasa i prześwitywania materiału. Przy legginsach sportowych zbyt duży rozmiar może z kolei powodować zsuwanie się produktu podczas treningu.

Jak prać legginsy, aby nie straciły elastyczności

Podstawowym źródłem informacji jest metka pielęgnacyjna konkretnego produktu. Wiele elastycznych dzianin wymaga prania w umiarkowanej temperaturze, bez agresywnego wybielania i bez suszenia w wysokiej temperaturze. Nie można jednak przyjmować jednego sposobu pielęgnacji dla wszystkich legginsów.

Przed praniem warto:

• opróżnić kieszenie i zapiąć zamki;
• odwrócić legginsy na lewą stronę;
• oddzielić jasne modele od intensywnie barwionych;
• stosować program zgodny z instrukcją producenta;
• unikać temperatury wyższej niż podana na metce;
• suszyć produkt w sposób, który nie rozciąga pasa i nogawek.

Płyny zmiękczające mogą pozostawiać warstwę na niektórych materiałach sportowych, dlatego należy sprawdzić zalecenia producenta. Wysoka temperatura może wpływać na włókna elastyczne, nadruki, klejone elementy i silikonowe wykończenia. Instrukcja z metki ma pierwszeństwo przed uniwersalnymi poradami dotyczącymi prania odzieży sportowej.

Najważniejsze kryteria zakupu

Dobór legginsów powinien zaczynać się od określenia ich zastosowania. Model świąteczny ma przede wszystkim pasować do sezonowej stylizacji, sportowy — zachowywać stabilność w ruchu, a formujący — zapewniać deklarowany sposób dopasowania bez nadmiernego ucisku.

Przed złożeniem zamówienia trzeba sprawdzić:

• pełny skład włókien;
• tabelę wymiarów konkretnego modelu;
• długość i wysokość stanu;
• konstrukcję pasa oraz kieszeni;
• przeznaczenie produktu;
• sposób prania i suszenia;
• zasady zwrotu;
• numer certyfikatu, jeśli producent powołuje się na certyfikację.

Zdjęcia produktowe pokazują kolor i krój, ale nie zawsze pozwalają ocenić gęstość materiału, elastyczność pasa czy zachowanie dzianiny podczas ruchu. Dlatego opis techniczny i oznaczenia na metce są równie istotne jak wygląd modelu.

O tym i innych przydatnych informacjach możesz przeczytać na naszej stronie internetowej. Polecamy również lekturę: Basen dla dorosłych: jak nauczyć się pływać, poprawić technikę i dobrać akcesoria